จู่ๆก็เริ่มวาดแนวนี้
ลูกชายมีสี่คนน่อ เอาลงสองคนก่อน
คนแรก Aeon ผมยาวสยาย ละม้ายวินเซนต์ =w=




ต่อไปคนที่สองนะหนอ



ต่อไปนี้ขอบคุณทุกท่านที่มาชมมาเม้นบล็อคเน่าๆ สันหลังย๊าวยาวต่อการอัพอย่างของข้าพเจ้า อิอิ

PoP Single

แม้จะเป็นเพลงเก่าจากปี 2005 แต่ก็ขอค้นมาลง เพราะสำนักหนังสือ POP สามารถวิจารณ์เพลงได้อย่าดุเด็ดเผ็ดมัน และถูกต้องตามความจริง ขอเชิญลองอ่านเพื่อความสุนทรี(แบบร่วนๆ) ถึงจะเป็นการวิจารณ์เพลงสากลแต่ลองอ่านดูก่อนนะจ๊ะ เผื่อคนไม่เคยฟังจะอยากฟังขึ้นมามั่ง

มีย่อบ้างเล็กน้อย อิอิ

คะแนน สูงสุด 5 ต่ำสุด 0

JENNIFER LOPEZ feat FAT JOE : Hold You Down
2
ไม่รู้ว่าถูกใจสมัครรักใคร่กับพวกแร็พเพอร์ผิวสีอะไรนักหนา หาอีเจ๊!! ถึงได้ลากมาช่วย ลงแขกในอลบั้มซะอยู่ร่ำไป หรือว่าติดใจตั้งแต่สมัยทำแล้วดังจริงดังจังเหมือนที่ยัยมาลิง(มารายห์ แครี่)เคยทำ กับอาร์แอนด์บีพ็อพหนุงหนิงหงุงหงิงนิ้งหน่อง ลอยละล่องไปกับเสียงร้องดัดจริตบีบให้เล็กเหมือนเด็กมหา'ลัยของยัยพะโล้โลเปรต ประหนึ่งติ๊ต่างเอาเองว่าเป็นสาวน้อยเพ้อฝันรำพันรักกับวันเบาๆ รู้มั้ยว่าฉันรักเธอแค่ไหน แต่เอ๊ะ ดนตรีนี่มันมาอีหรอบเดียวกับเพลง All I Have จากอลบั้มที่แล้ว ชนิดที่ขุดกลับเอามาหากินใหม่ใช้เกือบเหมือนเดิมทั้งดุ้นเลยไม่ใช่รึ แถมยังทำออกมาคุณภาพเทียบกับของเก่าไม่ได้แม้แต่ปลายหางอึ่ง มีผัวปุ๊บสมองตีบตันแบบนี้ จับมาตบให้เลือดกลบตูดซักสองสามทีน่าจะดีขึ้น

โดย คุณ ณัฐวุฒิ

NATALIE IMBRUGLIA :Shiver
2
กลับมาสวยตามเคย เพลงก็เซ็งๆเช่นเคย ไม่ปฏิเสธว่ามันติดหูหนึบ แต่กีตาร์โปร่งใส๋แจ๋วเคล้าจังหวะฉึกฉักแบบนี้ เก็บไว้ให้นักดนตรีในบาร์ซอมซ่อแถบๆชานเมือง ที่ยังนิยมเล่นเพลง Hotel California เล่นเถอะคุณป้านาตาสวย เธอน่ะไม่เหมาะกับเพลงแบบนี้แล้ว เมื่อไหร่จะหยุดทำเพลงที่มีโครงสร้างซ้ำแบบนี้ซะที ไล่นับซิงเกิ้ลตั้งแต่อดีตกาล ตั้งแต่ลืมตาอ้าปากได้เพราะเพลง Torn จวบจน Shiver เพลงนี้(แน่ะ ชื่อเพลงยังมีความหมายคล้ายๆกันอีก) ก็มีแต่ซ้ำ ย่ำอยู่แต่ในกองฟาง ออกไปหาปลายยอดข้าวกินบ้างก็ดีนะจ๊ะ สารอาหารจะได้ครบถ้วน เราเตือนคุณแล้ว

โดย คุณ กัมปนาท

AVRIL LAVIGNE : My Happy Ending
3
หนูอาวริลโตแล้วนะคะ นอกจากฟน้าตาเนื้อตัวและการแต่งเนื้อแต่งตัวจะช่วยกันโหมประโคมให้แฟนๆได้รับรู้ว่าเธอไม่เด็กหมือนเดิม ดนตรีร็อคของเธอก็โตขึ้นจมหู จากที่เคยก๊องแก๊งหงองแหงเป็นมือใหม่หัดร็อค งานนี้แพรวพราววาววับขึ้นจม ทั้งกลองทั้งกีตาร์กระหน่ำกันสุดตีน แต่แน่นอน บนท่วงทำนองเนิบละไมกึ่งบันลาด(เอาไว้ขายไงเล่า) ประมาณเดียวกับที่เราเคยได้ยินในงานของอลานิส มอร์ริสเซ็ทท์ และ The Cranberries ยุครุ่งๆ ความแปลกใหม่อู้ฮูอ้าหายังหาไม่เจอ แต่ความตั้งใจในการทำงานและพัฒนาตนเองเด่นจัดจนต้องชม นี่ถ้าพัฒนาการยังเดินหน้าในอัตรานี้ต่อไป อีกไม่กี่ปีข้างหน้าอีหนูวิลของจะกลายเป็นราชินีร็อคคนใหม่ แทนที่เจ๊อลานิสที่กำลังร่วงเอาๆเป็นแน่แท้

โดย คุณ ศรีวิการ์